De kerstvakantie bracht dit jaar veel, maar ook veel niet van wat ik er stiekem altijd van hoop. Inmiddels tegen beter weten in verlang ik in de dagen aan het eind van een jaar naar rust, lezen bij de kachel, wandelen, een museum, een glaasje wijn met mijn man en verder even helemaal niets. De werkelijkheid is altijd anders. De dagen voor de kerst, maar ook die tussen kerst en nieuwjaarsdag vullen zich ongemerkt met het plannen van één of meerdere (kerst)diners, boodschappen doen in een volle supermarkt, in de rij staan bij de bakker en de visboer, het huis gezellig maken (dus opruimen), logeerbedden opmaken en weer afhalen, de was doen en de keukenvloer dweilen. En op één of andere manier lukt het mijn man dan om zich ongemerkt terug te trekken in zijn klushok om met de Top 2000 op de achtergrond te werken aan een project dat hoognodig af moet, terwijl ik in huis de ballen hoog probeer te houden. Ik ben dan niet mijn leukste zelf, mopper, blaas, tier, en daar baal ik dan vervolgens óók weer van. Maar gelukkig was daar een lichtpuntje: mijn dochter kwam thuis met het boek “In voor-en tegenspoed (maar alleen als jij de afwas doet)” in haar tas. Het lezen ervan (bij de kachel, hoera, puntje afgevinkt) bracht me wat.

Dat ik niet alleen was met dit probleem wist ik al, het lukt driekwart van de stellen die een gelijkwaardige verdeling van werk en zorg willen, ook niet. Er is maatschappelijk gezien veel discussie over het gebrek aan arbeidsparticipatie van Nederlandse vrouwen, maar hoe zit het eigenlijk met de zorgparticipatie van mannen?

Voor dit boek gaat Ragna op zoek naar oplossingen voor een betere verdeling. Ze dook in de cijfers, onderzocht de maatschappelijke verhoudingen tussen mannen en vrouwen, én interviewde diverse ervaringsdeskundigen, wetenschappers en experts, waaronder oud-politica Hedy d’Ancona, psychiater Glenn Helberg, schrijver en artiest Pepijn Lanen en ondernemer en auteur Nina Pierson. Samuel vertelt daarnaast in dit boek zijn kant van het verhaal.

In voor- en tegenspoed, maar alleen als jij de afwas doet is een handboek voor een nieuwe rolverdeling. Het biedt achtergrondkennis, nieuwe perspectieven en handvatten bij een gevoelig onderwerp. Het boek is vooral gericht op huishoudens van jonge stellen waar door de geboorte van kinderen een heel andere dynamiek ontstaat in de taakverdeling. Maar toch was het voor mij, met inmiddels volwassen, uitwonende kinderen, een eye-opener om te lezen over het onzichtbare denkproces achter alle taken die er te doen zijn. Het krijgen van inzicht in de mentale last en het emotiewerk in het huishouden, helpt om de taakverdeling gelijkwaardiger te maken. Het boek is een uitstekende basis voor gesprekken hierover. De ‘tools’ in het boek zijn helder en praktisch en je kunt als lezer zelf aan de slag om samen met je partner tot een betere taakverdeling, en zéker zo belangrijk, tot wederzijds begrip te komen.